عاشقت خواهم ماند..............................بی آنکه بدانی.

دوستت خواهم داشت............................بی آنکه بگویم.

درد دل خواهم گفت.................................بی هیچ کلامی.

گوش خواهم داد..................................بی هیچ سخنی.

در آغوشت خواهم گریست.......................بی آنکه حس کنی.

در تو ذوب خواهم شد..............................بی هیچ حرارتی.

اینگونه شاید احساسم نمیرد

   کی بود که با اشکای تو یه اسمون ستاره ساخت
                               کی بود که به نگاه تو دلش رو عاشقونه باخت
                               کی بود که با نگاه تو خواب و خیال عشق و دید
                               کی بود که تنها واسه تو از همه دنیا دل برید 
                               نگو کی بود کجایی بوداونکه برات دیوونه بود
                               رو خط به خط زندگیش از عشق تو نشونه بود
                               من بودم اونکه دلشوساده به پای تو گذاشت
                               اونکه واسش بودن تو به غیر غم چیزی نداشت
                               من بودم اونکه دل اخر عشق تورو خوند
                               اونکه به جای عاشقی حسرتشو به دل نشوند
                               حسرت دوست داشتن تو همیشگی بوده و هست
                               کاش میرسید به گوش تو صدای قلبی که شکست

 

سر سبز ترین بهار تقدیم تو باد 
آوای خوش هزار تقدیم تو باد 
گفتند که لحظه ای است روییدن عشق
آن لحظه هزار بار تقدیم تو باد

براي مرگ جوانم، براي ماندن پير

بگو چگونه کنم اين شگفت را تفسير؟

زمين به دام گل و سبزه گيردم که بمان

زمانه ام به گلو نيشتر زند که بمير

مرا کمان اجل بسکه تير باران کرد

ز مو به موي تنم ميدمد جوانه^ء تير

هزار تير، يکي کارگر نشد از مرگ

مگر که همت يار از کمر کشد شمشير

زمينگرفته^ء اين کوييم و غريبه^ء دوست

گرسنه مانده درگاه عشق و از جان سير

به کودکي شدم از عمر نااميد و چه زود

خيال عشق به پيرانه سر رسيد و چه دير

در انتظار کدامين سوار موعودم؟

کمر به خدمت هر گردباد بسته دلير

چه مايه شوق، شگفتا در اين سپنجي جاي

مرا به پاي سفر گشته اينچنين زنجير؟

قفس به وسعت دنيا اگر بود قفس است

چنانکه مرغ گرفتار اگر هماي، اسير

که خواهد آمد؟ کي ميرسد؟ چه خواهد گفت؟

که کس نگفته و نشينده اي به دي و پرير

افق تهيست، مياويز چشم خسته در او

سراب تافته را برکه^ء زلال مگير

براي مرگ جوانم، براي ماندن پير

بگو چگونه کنم اين شگفت را تفسير؟

گفتنش تلخ است و

این اخرین هدیه ای که از تو برام مونده

کاش عشقتم مثل این گل همیشه تازه می موند

ولی .....

افسوس.............

سبك كن لحظه هايم را ...

 تو كه درياي چشمانت ...

سراب مهرباني هاست

یک تبسم زیرکانه و یک عروسک بازی کودکانه کافی بود برای عاشق کردنم و تو این کار را کردی

و من مثل کودکی عاشقت شدم

و تو شدی شاهزاده تمام قصه هایم

و چقدر ساده عاشقم کردی

وچقدر ساده تر رهایم کردی

عشق چیره نمی شود،         Love does not dominate

عشق می پرورد.              .it cultivates        

عشق توان آن دارد،             Love has power to give in a

که در یک لحظه آن کند،         moment what toil can scarcely

که رنج به سختی می تواند در یک عمر فراهم آورد.           Reach in an age.     

از این که در کنارم هستی،بسیار شادمانم.        I am so glad that you are here

بودنت یاریم می کند که دریابم،       it helps me to realize how

جهان تا کجا زیباست.         beautiful my world is.

چون سبوی تشنه :

از تهی سر شار  جویبار لحظه ها جاریست

چون سبوی تشنه کاندر خواب بیند اب

وندر اب بیند سنگ

دوستان و دشمنان را می شناسم

زندگی را دوست می دارم

مرگ را دشمن

وای اما با تو باید گفت

من دوستی دارم

که به دشمن  خواهم از او التجا بردن

جویبار لحظه ها جاریست

به سراع من اگر می اید

پشت هیچ ستانم

پشت هیچ ستان جای است

پشت هیچستان رگ های هوا پر قاصدکهای است

که خبر می ارنداز گل واشده دورترین بوته خاک

روی شنها هم نقشهای سم اسبان سوارن ظریفی

است که صبح به سر تپه معراج رفته اند

پشت هیچستان چتر خواهش باز است

تا سینه عطشی در این برکه بدود

زنگ باران به صدا در می اید

ادم اینجا تنها ست

و در این تنها ی سایه نارونی تا ابدیت جاریست

به سراغ من اگر می اید نرم و اهسته بیایید

تا مبادا ترک بردارد چینی نازک تنهای من  

تنهایی..........

همان تنها که بودم باز هستم

همان در حسرت پرواز هستم

کبود از دست بازیهای تقدیر

دهان بسته یک راز هستم

نهان در لا به لای پنچه غم

رها در پرده هایی ساز هستم

دویدم تا خط پایان چشمت

ولی در نقطه اغاز هستم

به سو یم باز می گردد صدایم

من ان تنها ترین اواز هستم

ولی با اینهمه ای عشق بی سوز

تو را شیدا ترین سر باز هستم

باران می بارد وبارونی احساس ناگهان برای تنم تنگ میشود

باران انگار که از حلاوت احساس ما بویی برده است

باران انگار که دست من وتو را خوانده است

باران سرود پر طنین توست

باران خودش تمام حرفها را میزند

بارن حرف اول و اخر دلت را خونده است

مگر تو از سخاوت نسیم و صلابت دریا چیزی نشنیده ای

من فکر می کنم  که تو هیچگاه تری خاک خیس باغچه را نه بوییده ای

یا از ان چتر خیال زمستانی گلوله برف خنکی نچیده ای

مگر تو ان نبودی که ادم برفی ساختی و گفتی که این منم

و این صداقت سرد کودکی من است

اری ... اری.... بگذاریم که باران ببارد

نگذاریم که چشم پرنده کوچکی از غم حا دثه تر شود

باران اگر قدری دیگر بر من ببارد با تو خواهم گفت

تو اندکی صبر کن شاید که باران خودش همه چیز را به تو بگوید

باران حرف اول و اخر دلت را خوانده است.........